طواف می کنم اینجا، طواف گِردِ حَرَم  

من آن کبوترم امّا شکسته بال و پرم

طواف می کنم اینجا ولی نمی دانم     

منم به دور حرم یا حرم به دور سرم

پر از طلوع و غروبم، مدام می چرخم  

و از اذان و اقامه همیشه بی خبرم

کجاست اول و ختم مطاف گم شده ام 

چه بود نیّت احرام خویش در نظرم

یکی همیشه مرا گردِ خانه می خواند  

منی که واله و حیران، همیشه در سفرم

منی که در غم هجرانِ حجرِ اسماعیل

قرین بوسه ی دندان به پاره جگرم

نچرخ دور زمانه، نچرخ چرخ زمین

شما که زنده تر از من، منی که کور و کرم

دخیل بسه ام اینجا به ناودان طلا

ببار ابر سخاوت خدای جود و کرم

نگو ز خانه برو، کوچه تنگ و تاریک است          

غریب و گُنگ ترینم، که را؟! ...کجا ببرم؟!

معاشران همه رفتند من ولی بی خویش                  

طواف می کنم اینجا طواف گرد حرم

سه شنبه 25 شعبان 1427   28 شهریور 1385 

 چند قدمی کعبه

( تصحیح : چهار شنبه 27 دی 1385)        

گفتی برای درد و دل من غزل بگو     

تا آب گردد این دل آهن غزل بگو

گفتم غزل؟! ... بُریدی و گفتی برای من  

حتی اگر زبان تو اَلکَن، غزل بگو

گفتم که حال می طلبد، سوز می برد       

گفتی نترس حال تو  با من غزل بگو

گفتم که در فَعول و فَعَل گیر می کنیم     

گفتی بگو تَتَن تَتَتَن تَن ... غزل بگو

گفتم بدون آتش عشقی نمی شود      

گفتی تو برق باش به خرمن، غزل بگو

گفتم که می برد غزل از تن تمام جان      

گفتی چو جان که می رود از تن غزل بگو

گفتی غزل برای پریدن بدون پر             

من سنگ می شوم تو فلاخن، غزل بگو

گفتم که شرم می کنم از روی تو و تو     

گفتی که شرم شامل دشمن، غزل بگو

ابری شدم به شانه ی تو سر گذاشتم

گفتی بریز واژه به دامن ... غزل بگو

گفتم مرا ببخش، تو گفتی سکوت کن 

با این سکوتِ ساده ی متقن غزل بگو

دیدی غزل شتک زده از چشم های من  

گفتی چراغ چشم تو روشن، غزل بگو

ایام فاطمیه   خرداد 85

سهام زندگی و مرگمان معامله شد            

زمین کم آمد و از آسمان معامله شد

رسید شاخص بازار نیستی به فلک            

از آن زمان که بنای جهان معامله شد

هجوم غدّه ی بدخیمی از نهان پیداست      

زمین حاصلمان با زمان معامله شد

شریک ها ی فراوان به نامِ نامیِ دوست     

پرنده ای که به یک نردبان معامله شد

و در کشاکشِ تشییعِ دوست هم کفنش   

میان ناله و آه و فقان معامله شد

خبر رسیده ز بنگاه های پخش سخن       

حقوقِ حقِّه ی پخشِ اذان معامله شد

منار و مَاذنه ها چون مُشاءِ میکده بود        

به حکم شرعی قصب مکان، معامله شد

و خاکِ تربتِ پاک و مقدسِ قبله             

به باد هرزه ی هر سو وزان معامله شد

خرید یک جو غیرت که از قلم افتاد         

صفا و صلح و تساهل، کلان معامله شد

بقای کُنده ی ضحّاک هایِ فانی و پیر      

نهال نورس صدها جوان معامله شد

ندید چشم کسی چشم خیس آرش را    

در آن حراج که تیر و کمان معامله شد

اگر چه غیمت خون مفت شد ولی نهراس 

که نفت ـ خون نیاکان ـ گران معامله شد

نپرس خون که در شیشه شد دوباره بگو

چقدر عایدمان از فلان معامله شد

گرفت شاعرکی وام چاپ دفتر شعر      

وجیزه اش سر سود و زیان معامله شد

زبان سرخ و سر سبز شاعر مردم      

برای روزی یک لقمه نان معامله شد

***

به طعنه گفت رفیقی، شنیده در شب شعر 

که جان شاعری از شاعران معامله شد

شنیده یا نشنیده، به عمد یا که به سهو 

ردیف ناب غزل ناگهان معامله شد

 غروب جمعه 25/1/85  

 تا  غروب جمعه  1/2/85

جا کم و عده زیاد و نفس تنگ شما       

می روم تا که فضا این همه سنگین نشود

می روم دامنتان را بزدایم از خویش      

تا که رسوایی این واقعه ننگین نشود

این محال است که در سوگ شما گریه کنم  

آه از آن بغض اگر عقده چرکین نشود

این چنین است حنای دل من پیش شما 

آری از ریزش خونم غمه رنگین نشود

حکم دادید که مرتد شده ام، می خندم   

حکمتان شامل حال من بی دین نشود

گفته بودید رفاقت دو سه روز است و ما   

چشم بر دوست ببندیم که بدبین نشود

این ریاکاریتان بود سرآغاز نفاق     

صورت غمزده با قهقهه تزیین نشود

آری این رسم زمانه ست ولی غصه ما  

کاش در هیچ کجا آیه و آیین نشود

" گله کم نیست ولی لب ز سخن خواهم بست " 

تا که شکوائیه ام بیشتر از این نشود

می روم خنجر چشمان شما بر پشتم 

زخم آنست که تا خاتمه تسکین نشود

چهارشنبه 10/12/84   

تا جمعه  1/2/85

گشتم نبود شیخ شما هم نگرد نیست  

انسان که پیشکش، پی آدم نگرد نیست

از دیو و دد ملول مشو، اینها غنیمتند   

دنبال گنجِ خفته ی خاتم نگرد نیست

سعی صفا و مروه مکن گردِ شهرِ شب  

حتی سرابِ چشمه ی زمزم نگرد نیست

بیهوده است چراغی که دست توست 

سوئی به چشم های مصمَّم نگرد نیست

بگذار زیر خاک نگین رسالتت 

آری رکاب حلقه خاتم نگرد نیست

خواهی بگرد در پی درد و بلای غم       

اما پی معالجه غم نگرد نیست

انسان بساز شیخ چو انسانت آرزوست  

غیر از همین نشانه محکم نگرد نیست

گفتند یافت می نشود، راست گفته اند  

این نکته در سراسر عالم نگرد نیست!

شروع: اسفند 84

خاتمه:  غروب  1/2/85

مدتی هست که من در تب شعرم چه کنم؟!   

جان رسیده ست مرا بر لب شعرم چه کنم؟!

گر چه این دفتر شعر از عدم شعر پر است  

پایه و در به در هر شب شعرم چه کنم؟!

یک شنبه 3/10/84

ساعت 13